pan-ter-ko

panterko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: panterka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pantercepojedyncza celownikżeński
pantercepojedyncza miejscownikżeński
panterekmnoga dopełniaczżeński
panterkapojedyncza mianownikżeński
panterkachmnoga miejscownikżeński
panterkamimnoga narzędnikżeński
panterkąpojedyncza narzędnikżeński
panterkępojedyncza biernikżeński
panterkimnoga mianownikżeński
panterkimnoga biernikżeński
panterkimnoga wołaczżeński
panterkipojedyncza dopełniaczżeński
panterkopojedyncza wołaczżeński
panterkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz