pan-te-rę

panterę (nazwa pospolita) rzeczownik zool.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pantera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pantermnoga dopełniaczżeński
panterapojedyncza mianownikżeński
panterachmnoga miejscownikżeński
panteramimnoga narzędnikżeński
panterąpojedyncza narzędnikżeński
panterępojedyncza biernikżeński
panteropojedyncza wołaczżeński
panterommnoga celownikżeński
panterymnoga mianownikżeński
panterymnoga biernikżeński
panterymnoga wołaczżeński
panterypojedyncza dopełniaczżeński
panterzepojedyncza celownikżeński
panterzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz