pan-to-po-nu

pantoponu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pantopon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pantoponpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pantoponpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pantoponachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pantoponamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pantoponempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pantoponiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pantoponiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pantoponommnoga celownikmęski rzeczowy
pantoponowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pantoponówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pantoponupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pantoponymnoga mianownikmęski rzeczowy
pantoponymnoga biernikmęski rzeczowy
pantoponymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz