pa-ran-te-le

parantele (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: parantela

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parantelmnoga dopełniaczżeński
parantelapojedyncza mianownikżeński
parantelachmnoga miejscownikżeński
parantelamimnoga narzędnikżeński
paranteląpojedyncza narzędnikżeński
parantelemnoga mianownikżeński
parantelemnoga biernikżeński
parantelemnoga wołaczżeński
parantelępojedyncza biernikżeński
parantelipojedyncza celownikżeński
parantelipojedyncza miejscownikżeński
parantelipojedyncza dopełniaczżeński
parantelopojedyncza wołaczżeński
parantelommnoga celownikżeński
parantelimnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz