par-ka-ni-kom

parkanikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: parkanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parkanikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
parkanikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
parkanikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
parkanikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
parkanikimnoga mianownikmęski rzeczowy
parkanikimnoga biernikmęski rzeczowy
parkanikimnoga wołaczmęski rzeczowy
parkanikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
parkanikommnoga celownikmęski rzeczowy
parkanikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
parkanikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
parkanikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
parkanikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
parkanikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz