par-kie-tu

parkietu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: parkiet

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parkieciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
parkieciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
parkietpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
parkietpojedyncza biernikmęski rzeczowy
parkietachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
parkietamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
parkietempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
parkietommnoga celownikmęski rzeczowy
parkietowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
parkietówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
parkietupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
parkietymnoga mianownikmęski rzeczowy
parkietymnoga biernikmęski rzeczowy
parkietymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz