pa-ro-becz-ku

parobeczku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: parobeczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parobeczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
parobeczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
parobeczkapojedyncza biernikmęski osobowy
parobeczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
parobeczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
parobeczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
parobeczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
parobeczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
parobeczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
parobeczkommnoga celownikmęski osobowy
parobeczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
parobeczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
parobeczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
parobeczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
parobeczkówmnoga biernikmęski osobowy
parobeczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
parobeczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz