pa-ro-bie

parobie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: parob

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parobpojedyncza mianownikmęski osobowy
parobapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
parobapojedyncza biernikmęski osobowy
parobachmnoga miejscownikmęski osobowy
parobamimnoga narzędnikmęski osobowy
parobempojedyncza narzędnikmęski osobowy
parobimnoga mianownikmęski osobowy
parobimnoga wołaczmęski osobowy
parobiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
parobiepojedyncza wołaczmęski osobowy
parobommnoga celownikmęski osobowy
parobowipojedyncza celownikmęski osobowy
parobowiemnoga mianownikmęski osobowy
parobowiemnoga wołaczmęski osobowy
parobówmnoga dopełniaczmęski osobowy
parobówmnoga biernikmęski osobowy
parobymnoga mianownikmęski zwierzęcy
parobymnoga biernikmęski zwierzęcy
parobymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz