pa-ro-chy

parochy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: paroch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parochpojedyncza mianownikmęski osobowy
parochapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
parochapojedyncza biernikmęski osobowy
parochachmnoga miejscownikmęski osobowy
parochamimnoga narzędnikmęski osobowy
parochempojedyncza narzędnikmęski osobowy
parochommnoga celownikmęski osobowy
parochowipojedyncza celownikmęski osobowy
parochowiemnoga mianownikmęski osobowy
parochowiemnoga wołaczmęski osobowy
parochówmnoga dopełniaczmęski osobowy
parochówmnoga biernikmęski osobowy
parochupojedyncza miejscownikmęski osobowy
parochupojedyncza wołaczmęski osobowy
parochymnoga mianownikmęski zwierzęcy
parochymnoga biernikmęski zwierzęcy
parochymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz