pa-row-ni-ku

parowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: parownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
parownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
parownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
parownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
parownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
parownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
parownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
parownikimnoga biernikmęski rzeczowy
parownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
parownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
parownikommnoga celownikmęski rzeczowy
parownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
parownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
parownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
parownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz