par-tyj-ni-ka-mi

partyjnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: partyjnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
partyjnicymnoga mianownikmęski osobowy
partyjnicymnoga wołaczmęski osobowy
partyjnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
partyjnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
partyjnikapojedyncza biernikmęski osobowy
partyjnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
partyjnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
partyjnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
partyjnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
partyjnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
partyjnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
partyjnikommnoga celownikmęski osobowy
partyjnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
partyjnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
partyjnikówmnoga biernikmęski osobowy
partyjnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
partyjnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz