pa-skud-ni-ku

paskudniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: paskudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
paskudnicymnoga mianownikmęski osobowy
paskudnicymnoga wołaczmęski osobowy
paskudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
paskudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
paskudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
paskudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
paskudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
paskudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
paskudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
paskudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
paskudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
paskudnikommnoga celownikmęski osobowy
paskudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
paskudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
paskudnikówmnoga biernikmęski osobowy
paskudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
paskudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz