pa-tron-ko

patronko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: patronka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
patroncepojedyncza celownikżeński
patroncepojedyncza miejscownikżeński
patronekmnoga dopełniaczżeński
patronkapojedyncza mianownikżeński
patronkachmnoga miejscownikżeński
patronkamimnoga narzędnikżeński
patronkąpojedyncza narzędnikżeński
patronkępojedyncza biernikżeński
patronkimnoga mianownikżeński
patronkimnoga biernikżeński
patronkimnoga wołaczżeński
patronkipojedyncza dopełniaczżeński
patronkopojedyncza wołaczżeński
patronkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz