pa-tron-ta-szu

patrontaszu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: patrontasz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
patrontaszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
patrontaszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
patrontaszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
patrontaszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
patrontaszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
patrontaszemnoga mianownikmęski rzeczowy
patrontaszemnoga biernikmęski rzeczowy
patrontaszemnoga wołaczmęski rzeczowy
patrontaszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
patrontaszommnoga celownikmęski rzeczowy
patrontaszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
patrontaszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
patrontaszupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
patrontaszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
patrontaszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
patrontaszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz