pau-pra

paupra (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pauper

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pauperpojedyncza mianownikmęski osobowy
pauprapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pauprapojedyncza biernikmęski osobowy
pauprachmnoga miejscownikmęski osobowy
paupramimnoga narzędnikmęski osobowy
pauprempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pauprommnoga celownikmęski osobowy
pauprowipojedyncza celownikmęski osobowy
pauprowiemnoga mianownikmęski osobowy
pauprowiemnoga wołaczmęski osobowy
pauprówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pauprówmnoga biernikmęski osobowy
pauprymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pauprymnoga biernikmęski zwierzęcy
pauprymnoga wołaczmęski zwierzęcy
pauprzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pauprzepojedyncza wołaczmęski osobowy
pauprzymnoga mianownikmęski osobowy
pauprzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz