pa-łkie-ry

pałkiery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: pałkier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pałkierpojedyncza mianownikmęski osobowy
pałkierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pałkierapojedyncza biernikmęski osobowy
pałkierachmnoga miejscownikmęski osobowy
pałkieramimnoga narzędnikmęski osobowy
pałkierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pałkierommnoga celownikmęski osobowy
pałkierowipojedyncza celownikmęski osobowy
pałkierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pałkierówmnoga biernikmęski osobowy
pałkierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pałkierymnoga biernikmęski zwierzęcy
pałkierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
pałkierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pałkierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
pałkierzymnoga mianownikmęski osobowy
pałkierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz