pe-da-go-dze

pedagodze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pedagoga

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pedagodzepojedyncza celownikmęski osobowy
pedagodzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pedagodzymnoga mianownikmęski osobowy
pedagodzymnoga wołaczmęski osobowy
pedagogapojedyncza mianownikmęski osobowy
pedagogachmnoga miejscownikmęski osobowy
pedagogamimnoga narzędnikmęski osobowy
pedagogąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
pedagogępojedyncza biernikmęski osobowy
pedagogimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pedagogimnoga biernikmęski zwierzęcy
pedagogimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pedagogipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pedagogopojedyncza wołaczmęski osobowy
pedagogommnoga celownikmęski osobowy
pedagogówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pedagogówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz