pe-dan-tem

pedantem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pedant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pedancimnoga mianownikmęski osobowy
pedancimnoga wołaczmęski osobowy
pedanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pedanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
pedantpojedyncza mianownikmęski osobowy
pedantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pedantapojedyncza biernikmęski osobowy
pedantachmnoga miejscownikmęski osobowy
pedantamimnoga narzędnikmęski osobowy
pedantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pedantommnoga celownikmęski osobowy
pedantowipojedyncza celownikmęski osobowy
pedantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pedantówmnoga biernikmęski osobowy
pedantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pedantymnoga biernikmęski zwierzęcy
pedantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz