pe-jo-tle

pejotle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pejotl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pejotlpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pejotlpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pejotlachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pejotlamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pejotlemnoga mianownikmęski rzeczowy
pejotlemnoga biernikmęski rzeczowy
pejotlemnoga wołaczmęski rzeczowy
pejotlempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pejotlimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pejotlommnoga celownikmęski rzeczowy
pejotlowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pejotlówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pejotlupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pejotlupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pejotlupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz