pe-ni-ten-ci

penitenci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: penitent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
penitencimnoga mianownikmęski osobowy
penitencimnoga wołaczmęski osobowy
penitenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
penitenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
penitentpojedyncza mianownikmęski osobowy
penitentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
penitentapojedyncza biernikmęski osobowy
penitentachmnoga miejscownikmęski osobowy
penitentamimnoga narzędnikmęski osobowy
penitentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
penitentommnoga celownikmęski osobowy
penitentowipojedyncza celownikmęski osobowy
penitentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
penitentówmnoga biernikmęski osobowy
penitentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
penitentymnoga biernikmęski zwierzęcy
penitentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz