pen-ku-le

Penkule (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Penkul

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Penkulpojedyncza mianownikmęski osobowy
Penkulapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Penkulapojedyncza biernikmęski osobowy
Penkulachmnoga miejscownikmęski osobowy
Penkulamimnoga narzędnikmęski osobowy
Penkulemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Penkulemnoga biernikmęski zwierzęcy
Penkulemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Penkulempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Penkulommnoga celownikmęski osobowy
Penkulowipojedyncza celownikmęski osobowy
Penkulowiemnoga mianownikmęski osobowy
Penkulowiemnoga wołaczmęski osobowy
Penkulówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Penkulówmnoga biernikmęski osobowy
Penkulupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Penkulupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz