per-so-nal-ni-ka-mi

personalnikami (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: personalnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
personalnicymnoga mianownikmęski osobowy
personalnicymnoga wołaczmęski osobowy
personalnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
personalnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
personalnikapojedyncza biernikmęski osobowy
personalnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
personalnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
personalnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
personalnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
personalnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
personalnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
personalnikommnoga celownikmęski osobowy
personalnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
personalnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
personalnikówmnoga biernikmęski osobowy
personalnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
personalnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz