per-so-na-tom

personatom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: personat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
personacimnoga mianownikmęski osobowy
personacimnoga wołaczmęski osobowy
personaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
personaciepojedyncza wołaczmęski osobowy
personatpojedyncza mianownikmęski osobowy
personatapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
personatapojedyncza biernikmęski osobowy
personatachmnoga miejscownikmęski osobowy
personatamimnoga narzędnikmęski osobowy
personatempojedyncza narzędnikmęski osobowy
personatommnoga celownikmęski osobowy
personatowipojedyncza celownikmęski osobowy
personatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
personatówmnoga biernikmęski osobowy
personatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
personatymnoga biernikmęski zwierzęcy
personatymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz