pe-tru-ki

Petruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Petruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Petrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Petrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Petrukapojedyncza biernikmęski osobowy
Petrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Petrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Petrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Petrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Petrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Petrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Petrukommnoga celownikmęski osobowy
Petrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Petrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Petrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Petrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Petrukówmnoga biernikmęski osobowy
Petrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Petrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz