pe-łno-le-ci

pełnoleci (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: pełnolecie

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pełnolecimnoga dopełniacznijaki
pełnoleciamnoga mianowniknijaki
pełnoleciamnoga bierniknijaki
pełnoleciamnoga wołacznijaki
pełnoleciapojedyncza dopełniacznijaki
pełnoleciachmnoga miejscowniknijaki
pełnoleciamimnoga narzędniknijaki
pełnoleciepojedyncza mianowniknijaki
pełnoleciepojedyncza bierniknijaki
pełnoleciepojedyncza wołacznijaki
pełnoleciempojedyncza narzędniknijaki
pełnoleciommnoga celowniknijaki
pełnoleciupojedyncza celowniknijaki
pełnoleciupojedyncza miejscowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz