pe-łno-moc-ni-kach

pełnomocnikach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pełnomocnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pełnomocnicymnoga mianownikmęski osobowy
pełnomocnicymnoga wołaczmęski osobowy
pełnomocnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pełnomocnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pełnomocnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pełnomocnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pełnomocnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pełnomocnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pełnomocnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pełnomocnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pełnomocnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pełnomocnikommnoga celownikmęski osobowy
pełnomocnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pełnomocnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pełnomocnikówmnoga biernikmęski osobowy
pełnomocnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pełnomocnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz