pi-cow-ni-ku

picowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: picownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
picownicymnoga mianownikmęski osobowy
picownicymnoga wołaczmęski osobowy
picownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
picownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
picownikapojedyncza biernikmęski osobowy
picownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
picownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
picownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
picownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
picownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
picownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
picownikommnoga celownikmęski osobowy
picownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
picownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
picownikówmnoga biernikmęski osobowy
picownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
picownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz