pier-cą

piercą (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pierca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piercapojedyncza mianownikmęski osobowy
piercachmnoga miejscownikmęski osobowy
piercamimnoga narzędnikmęski osobowy
piercąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
piercemnoga mianownikmęski zwierzęcy
piercemnoga biernikmęski zwierzęcy
piercemnoga wołaczmęski zwierzęcy
piercępojedyncza biernikmęski osobowy
piercopojedyncza wołaczmęski osobowy
piercommnoga celownikmęski osobowy
piercówmnoga dopełniaczmęski osobowy
piercówmnoga biernikmęski osobowy
piercymnoga mianownikmęski osobowy
piercymnoga wołaczmęski osobowy
piercypojedyncza celownikmęski osobowy
piercypojedyncza miejscownikmęski osobowy
piercypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz