pie-re-pa-łko

pierepałko (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pierepałka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierepałcepojedyncza celownikżeński
pierepałcepojedyncza miejscownikżeński
pierepałekmnoga dopełniaczżeński
pierepałkapojedyncza mianownikżeński
pierepałkachmnoga miejscownikżeński
pierepałkamimnoga narzędnikżeński
pierepałkąpojedyncza narzędnikżeński
pierepałkępojedyncza biernikżeński
pierepałkimnoga mianownikżeński
pierepałkimnoga biernikżeński
pierepałkimnoga wołaczżeński
pierepałkipojedyncza dopełniaczżeński
pierepałkopojedyncza wołaczżeński
pierepałkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz