pier-ko

Pierko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pierko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Piercepojedyncza celownikmęski osobowy
Piercepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pierkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pierkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pierkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pierkępojedyncza biernikmęski osobowy
Pierkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pierkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Pierkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pierkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pierkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Pierkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Pierkommnoga celownikmęski osobowy
Pierkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pierkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pierkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pierkówmnoga biernikmęski osobowy

Pierko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Pierko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pierkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Pierkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Pierkopojedyncza mnoga celownikżeński
Pierkopojedyncza mnoga biernikżeński
Pierkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Pierkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Pierkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz