pier-nacz

piernacz (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: piernacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piernaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
piernaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
piernaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
piernaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
piernaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
piernaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
piernaczemnoga biernikmęski rzeczowy
piernaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
piernaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
piernaczommnoga celownikmęski rzeczowy
piernaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
piernaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
piernaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
piernaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
piernaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
piernaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
piernaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
piernaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
piernaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
piernaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
piernaczemnoga biernikmęski rzeczowy
piernaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
piernaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
piernaczommnoga celownikmęski rzeczowy
piernaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
piernaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
piernaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
piernaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz