pier-ro-ci

pierroci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pierrot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierrocimnoga mianownikmęski osobowy
pierrocimnoga wołaczmęski osobowy
pierrociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pierrociepojedyncza wołaczmęski osobowy
pierrotpojedyncza mianownikmęski osobowy
pierrotapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pierrotapojedyncza biernikmęski osobowy
pierrotachmnoga miejscownikmęski osobowy
pierrotamimnoga narzędnikmęski osobowy
pierrotempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pierrotommnoga celownikmęski osobowy
pierrotowipojedyncza celownikmęski osobowy
pierrotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pierrotówmnoga biernikmęski osobowy
pierrotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pierrotymnoga biernikmęski zwierzęcy
pierrotymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz