pier-wo-sta-nu

pierwostanu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pierwostan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierwostanpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pierwostanpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pierwostanachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pierwostanamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pierwostanempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pierwostaniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pierwostaniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pierwostanommnoga celownikmęski rzeczowy
pierwostanowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pierwostanówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pierwostanupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pierwostanymnoga mianownikmęski rzeczowy
pierwostanymnoga biernikmęski rzeczowy
pierwostanymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz