pier-wo-two-rem

pierwotworem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pierwotwór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pierwotworachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pierwotworamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pierwotworempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pierwotworommnoga celownikmęski rzeczowy
pierwotworowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pierwotworówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pierwotworupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pierwotworymnoga mianownikmęski rzeczowy
pierwotworymnoga biernikmęski rzeczowy
pierwotworymnoga wołaczmęski rzeczowy
pierwotworzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pierwotworzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pierwotwórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pierwotwórpojedyncza biernikmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz