piew-ce

piewce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: piewca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
piewcapojedyncza mianownikmęski osobowy
piewcachmnoga miejscownikmęski osobowy
piewcamimnoga narzędnikmęski osobowy
piewcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
piewcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
piewcemnoga biernikmęski zwierzęcy
piewcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
piewcępojedyncza biernikmęski osobowy
piewcopojedyncza wołaczmęski osobowy
piewcommnoga celownikmęski osobowy
piewcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
piewcówmnoga biernikmęski osobowy
piewcymnoga mianownikmęski osobowy
piewcymnoga wołaczmęski osobowy
piewcypojedyncza celownikmęski osobowy
piewcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
piewcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz