pi-na-kle

pinakle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pinakiel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pinakielpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pinakielpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pinaklapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pinaklachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pinaklamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pinaklemnoga mianownikmęski rzeczowy
pinaklemnoga biernikmęski rzeczowy
pinaklemnoga wołaczmęski rzeczowy
pinaklempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pinaklimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pinaklommnoga celownikmęski rzeczowy
pinaklowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pinaklówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pinaklupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pinaklupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pinaklupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz