pi-sma-ku

pismaku (nazwa pospolita) rzeczownik lekcew.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pismak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pismacymnoga mianownikmęski osobowy
pismacymnoga wołaczmęski osobowy
pismakpojedyncza mianownikmęski osobowy
pismakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pismakapojedyncza biernikmęski osobowy
pismakachmnoga miejscownikmęski osobowy
pismakamimnoga narzędnikmęski osobowy
pismakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pismakimnoga biernikmęski zwierzęcy
pismakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pismakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pismakommnoga celownikmęski osobowy
pismakowipojedyncza celownikmęski osobowy
pismakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pismakówmnoga biernikmęski osobowy
pismakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pismakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz