plac-ce

placce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: placka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
placcepojedyncza celownikżeński
placcepojedyncza miejscownikżeński
placekmnoga dopełniaczżeński
plackapojedyncza mianownikżeński
plackachmnoga miejscownikżeński
plackamimnoga narzędnikżeński
plackąpojedyncza narzędnikżeński
plackępojedyncza biernikżeński
plackimnoga mianownikżeński
plackimnoga biernikżeński
plackimnoga wołaczżeński
plackipojedyncza dopełniaczżeński
plackopojedyncza wołaczżeński
plackommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz