plac-kar-nie

plackarnie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: plackarnia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plackarnimnoga dopełniaczżeński
plackarnipojedyncza celownikżeński
plackarnipojedyncza miejscownikżeński
plackarnipojedyncza dopełniaczżeński
plackarniapojedyncza mianownikżeński
plackarniachmnoga miejscownikżeński
plackarniamimnoga narzędnikżeński
plackarniąpojedyncza narzędnikżeński
plackarniemnoga mianownikżeński
plackarniemnoga biernikżeński
plackarniemnoga wołaczżeński
plackarniępojedyncza biernikżeński
plackarniopojedyncza wołaczżeński
plackarniommnoga celownikżeński
plackarńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz