pla-cy-ki

placyki (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: placyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
placykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
placykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
placykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
placykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
placykimnoga mianownikmęski rzeczowy
placykimnoga biernikmęski rzeczowy
placykimnoga wołaczmęski rzeczowy
placykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
placykommnoga celownikmęski rzeczowy
placykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
placykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
placykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
placykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
placykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz