pla-ka-cia-rze

plakaciarze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plakaciarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plakaciarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
plakaciarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plakaciarzapojedyncza biernikmęski osobowy
plakaciarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
plakaciarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
plakaciarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
plakaciarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
plakaciarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
plakaciarzemnoga mianownikmęski osobowy
plakaciarzemnoga wołaczmęski osobowy
plakaciarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plakaciarzommnoga celownikmęski osobowy
plakaciarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
plakaciarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plakaciarzówmnoga biernikmęski osobowy
plakaciarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
plakaciarzupojedyncza wołaczmęski osobowy
plakaciarzymnoga dopełniaczmęski osobowy
plakaciarzymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz