pla-kiet-ce

plakietce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: plakietka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plakietcepojedyncza celownikżeński
plakietcepojedyncza miejscownikżeński
plakietekmnoga dopełniaczżeński
plakietkapojedyncza mianownikżeński
plakietkachmnoga miejscownikżeński
plakietkamimnoga narzędnikżeński
plakietkąpojedyncza narzędnikżeński
plakietkępojedyncza biernikżeński
plakietkimnoga mianownikżeński
plakietkimnoga biernikżeński
plakietkimnoga wołaczżeński
plakietkipojedyncza dopełniaczżeński
plakietkopojedyncza wołaczżeński
plakietkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz