pla-ne-to-lo-ga

planetologa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: planetolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planetolodzymnoga mianownikmęski osobowy
planetolodzymnoga wołaczmęski osobowy
planetologpojedyncza mianownikmęski osobowy
planetologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
planetologapojedyncza biernikmęski osobowy
planetologachmnoga miejscownikmęski osobowy
planetologamimnoga narzędnikmęski osobowy
planetologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
planetologimnoga biernikmęski zwierzęcy
planetologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
planetologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
planetologommnoga celownikmęski osobowy
planetologowipojedyncza celownikmęski osobowy
planetologowiemnoga mianownikmęski osobowy
planetologowiemnoga wołaczmęski osobowy
planetologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
planetologówmnoga biernikmęski osobowy
planetologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
planetologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz