pla-ni-fi-ka-to-rom

planifikatorom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: planifikator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planifikatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
planifikatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
planifikatorapojedyncza biernikmęski osobowy
planifikatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
planifikatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
planifikatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
planifikatorommnoga celownikmęski osobowy
planifikatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
planifikatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
planifikatorówmnoga biernikmęski osobowy
planifikatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
planifikatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
planifikatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
planifikatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
planifikatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
planifikatorzymnoga mianownikmęski osobowy
planifikatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz