pla-nik

planik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: planik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
planikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
planikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
planikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
planikimnoga mianownikmęski rzeczowy
planikimnoga biernikmęski rzeczowy
planikimnoga wołaczmęski rzeczowy
planikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
planikommnoga celownikmęski rzeczowy
planikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
planikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
planikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
planikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
planikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz