pla-ni-me-trem

planimetrem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: planimetr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planimetrpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
planimetrpojedyncza biernikmęski rzeczowy
planimetrachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
planimetramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
planimetrempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
planimetrommnoga celownikmęski rzeczowy
planimetrowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
planimetrówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
planimetrupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
planimetrymnoga mianownikmęski rzeczowy
planimetrymnoga biernikmęski rzeczowy
planimetrymnoga wołaczmęski rzeczowy
planimetrzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
planimetrzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz