pla-nist-ko

planistko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: planistka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
planistcepojedyncza celownikżeński
planistcepojedyncza miejscownikżeński
planistekmnoga dopełniaczżeński
planistkapojedyncza mianownikżeński
planistkachmnoga miejscownikżeński
planistkamimnoga narzędnikżeński
planistkąpojedyncza narzędnikżeński
planistkępojedyncza biernikżeński
planistkimnoga mianownikżeński
planistkimnoga biernikżeński
planistkimnoga wołaczżeński
planistkipojedyncza dopełniaczżeński
planistkopojedyncza wołaczżeński
planistkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz