plan-ta-tor

plantator (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plantator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plantatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
plantatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plantatorapojedyncza biernikmęski osobowy
plantatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
plantatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
plantatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plantatorommnoga celownikmęski osobowy
plantatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
plantatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
plantatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
plantatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plantatorówmnoga biernikmęski osobowy
plantatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
plantatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
plantatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
plantatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
plantatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
plantatorzymnoga mianownikmęski osobowy
plantatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz