pla-sku-rze

plaskurze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: plaskur

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plaskurpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
plaskurpojedyncza biernikmęski rzeczowy
plaskurachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
plaskuramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
plaskurempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
plaskurommnoga celownikmęski rzeczowy
plaskurowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
plaskurówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
plaskurupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
plaskurymnoga mianownikmęski rzeczowy
plaskurymnoga biernikmęski rzeczowy
plaskurymnoga wołaczmęski rzeczowy
plaskurzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
plaskurzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz