pla-to-ni-ku

platoniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: platonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
platonicymnoga mianownikmęski osobowy
platonicymnoga wołaczmęski osobowy
platonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
platonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
platonikapojedyncza biernikmęski osobowy
platonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
platonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
platonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
platonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
platonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
platonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
platonikommnoga celownikmęski osobowy
platonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
platonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
platonikówmnoga biernikmęski osobowy
platonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
platonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz